Latest Entries »

Figuratie in de langspeelfilm "Groenten uit Balen"
 
Gisteren weer van de partij in de film "Groenten uit Balen". Om 5:30 uur uur moest ik aanwezig zijn in de Sporthal van Balen. Daarom was ik vertrokken om 4:00 in de morgen. 10 na 5 kwam ik als tweede figurant aan in de sporthal. Ik mocht direct al een koffie halen aan de de grote percolator, maar die bleek stuk te zijn. Er kwamen druppels gewijst andere figuranten binnen, in totaal verwachten ze 250 mannen en vrouwen en enkele kinderen.
Deze opname had al eens plaats gehad op 11 november, maar door het barre weer werd dit afgelast rond 15:00 uur. Gehoord van andere figuranten. Dus alles werd opnieuw in paraatheid gebracht. Die sporthal was een 10-tal minuten van de filmset en daarom werden vervoerd met een bus. De opname hadden plaats aan het brugje aan het fabriek in Balen Wezel.
Over het verhaal en de sets kan ik nog niets vertellen, maar ik kan je linken naar volgende website, die er meer naar vertellen,.
Het bizar koud en ik had mijn thermisch ondergoed vergeten aan te doen in de sporthal, waar mijn zak is blijven liggen. We hebben gans de dag een set opgenomen waar de oproer politie aanwezig was (figuranten). Deze opname werden allerlei camera posities genomen. Daarom  hebben we bijna gans de dag op de zelfde plaats gestaan, omdat je altijd in de beginpositie moet staan.
Rond de middag werden we dan eerst naar een Dancing geleid om een koffie te drinken en vandaar uit wandelen we een kleine 500 meter naar het parochiezaaltje van het gehucht Wezel. We kregen er een zakje met een flesje water, drie zeer kleine broodjes en een mandarijntje. Na het middagmaal konden we terug naar de set aan het brugje. Waar we de rest van de dag weer op ons zelfde plaatsje moesten staan. Het was een plezante ervaring, maar nu zou ik toch nadenken om zo iets nog te doen, massafiguratie.
Dit was mijn 11e figuratie.
 
Nu kijken we weer uit naar de volgende.

Hallo wereld!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Figuratie’s

Nu ben ik weer in een hobby gevallen, heb al zo veel hobby gehad. Maar ik verander graag omdat ik een waterman ben.
Zowat enkele maanden geleden botste ik op een naturistenforum op een oproep voor naakt figuratie in de film "Sonny Boy".
Toch eens over nagedacht, heb ik me ingeschreven. Een paar emails op en neer en mijn besluit stond vast. Ik had me ingeschreven.
Dit ging door in het Fort van Breendonk, in de douche ruimte.  Maar een paar dagen later kreeg ik een email met de vraag of mijn baard eraf mocht en eventueel mijn haar. Weer wat nagedacht, want mijn baard stond er 41 jaar op zonder dat hij er ooit eens afgeweest. Een emailtje terug met de bevestiging dat ik er akkoord mee was.
Dan kwam de dag voor de opnames, en ik werd  toch wat zenuwachting om toch naakt voor de camera’s te staan en dan nog voor een grote film. Maar de volgende dag kwam ik aan in Breendonk en er stonden al veel auto’s van figuranten. Ik melde me aan, en kreeg al direct te horen dat ik in de groep zat van de kaalgeschorene. Toch weer eventjes de twijfel. Maar we waren er met vele. Ik zag daar nagebootste duitsers lopen, enkele vrouwen duits uniform, kreeg toch wat vorm van de oorlog. Een grote hal met de kostums en allerlei atributen en op een zeker moment moest onze groep zich gaan omkleden. We moesten onze onderbroek aanhouden en een kamerjas dragen, die we hadden meegebracht. We gingen iets daarna naar de set, maar voor onze groep duurde het toch weer even voor we aan de set begonnen. Ik begon al te denken dat wij een reservegroepje waren. Rond 17 uur moesten we de douche ruimte binnengaan, en een paar maal een repetitie volledig naakt. Zo een viermaal en dan werd er tweemaal gefilmd. Maar toen was ik nog niet kaalgeschoren. We mochten terug buiten wachten, maar ik moet er bij zeggen dat die dag het zonnetje scheen. Na een half uur werd onze groep 5 man denk ik terug binnengeroepen en werden we kaalgeschoren voor de volgende set. Het was wel een aardig gevoel. Maar de dame deed dat met zorg.
Als ik geschoren was vroeg een van die mensen daar om onder die douche te gaan staan voor afstands maten te nemen met de camera’s, naast mij was het plaatsje vrij en dit was bestemd voor de hoofdrolspeler. Ik had daar wat geluk dat ik naast de hoofdrolspeler mocht staan. De douches werkte echt en die set hebben we drie maal moeten overdoen.  Er werd geroepen en getierd in het duits om bang van te krijgen. Het moest echt lijken;
Die dag kregen we een zeer goede catering en het eten was af. Voor mij was het de eerste maal dat ik figureerde en dan nog in mijn blootje.
De stap was gezet naar meer figurati’s.
De dagen er na zoeken op het internet en ik kwam al direct bij nieuwe aanvragen voor figuratie. Zo kwam ik bij de nieuwe film van Mega Mindy, waar ik twee dagen ben geweest voor de opname in Tongeren.
De volgende werd voor de VRT een produktie die in het najaar wordt uitgezonden als een 13-delige serie. "Dubbelleven". Werd gefilmd in Mechelen.
en mijn laatse die ik gedaan heb is een videoclip samen met Sandra Kim in Sint-Truiden.
Nu met die verschillende figuratie’s heb ik natuurlijk nieuwe  vrienden leren kennen en dat is toch een tof gevoel, om eens wat verandering in het leven te krijgen.
Hopelijk nu afwachten op de volgende figuratie, maar we gaan eerst voor 14 dagen naar Creuse-Nature in Frankrijk.
 

Oceade 50 jaar NFB

Mijn baasje en zijn vrouwke zijn naar Oceade geweest in de avonduren.
Maar ik zal hem zelf aan ‘t woord laten, dan kan hij schrijven in zijn eigen taal.
De Belgische Federatie voor Naturisme vierde haar 5O jaar bestaan, en dit twee maal per jaar in Oceade te Brussel reserveren voor naakt recreatie.
Al de leden van deze federatie mochten binnen komen aan 11€ en kreeg er nog een drank jeton bij. Maar iedereen werd gecontroleerd met zijn lidkaart. Anders kwam je er zeker niet in.
Nu voor Rita en mij was het de eerste keer dat we er heen gingen om eens een kijkje te nemen. En het was een voltreffer.
Bij het binnen komen moest je uitkleden in de kleedhokjes, maar overal bleven de deuren gewoon open omdat iedereen toch bloot loopt. Het was voor de eerste keer dat wij in een zwemgelegenheid naakt vertoeven en dat deed toch een beetje raar, alhoewel dat we het naturisme gewoon zijn. Het was eigen lang geleden van september en daarom deed dat een beetje raar, die entoerage rond dat uitkleden. Jong en oud alles door elkaar. Er waren zeer veel naturisten, ik denk dik over de 1000. En zoveel volk bloot samen, het was mooi en natuurlijk. Ik dacht waarom zwemt iedereen niet gewoon naakt, het geeft zo’n zalig gevoel in  het water.
Uitgekleed, en dan de kleding in een kasje doen en we namen toch twee handdoeken mee, om er op te kunnen zitten.
We kwamen dan in de recreatie gedeelte en het was voor mij toch een ontgoocheling wat betreft de grootte van Oceade. Ik had het veel groter verwacht.
Er was wel wat te beleven met al die waterpret. Op een zeker moment waren de golven er en Rita geraakt beetje in paniek en direct waren de redders er bij die een handje hielpen om haar naar het bad er naast te begeleiden. Daar merkte je bijna niets van die golven.
Rita op het droge gezet en ik ben terug in het water gegaan naar het buiten bad, broebelen en waterversnellings waren er.
Het water was 30° en de temperatuur in het recreatiegedeelte was 27°.
Nog wat rondlopen in het water en afwachtend op de golven en regen binnen, zijn we iets gaan drinken dat  we gratis aan geboden kregen door de federatie.
Om 10.30 zijn we ons gaan aan kleden, weer het zelfde. Iedereen in de gangen of toch de deuren openlatend kleedde zich terug aam, dit allemaal om terug in de textielwereld te komen.
De textielmensen die gewoon door de week in die zwemparadijsen komen missen toch wel iets, en dat iets is het naakt zijn. Een zijn met het water, de kracht van al die watervallen, fonteinen, golven zo op je blote lichaam. Dat is een fijn gevoel en daarom houden zo van het naturisme. In de zomer buiten op een naturistencamping, geniet je van de wind, de zon, en zelfs de regen is een zalig gevoel.
Een halduurtje rijden en we waren weer thuis. De volgende keer gaan we zeker terug mee.
Thuis gekomen hadden we toch een grote honger gekregen en wat boterhammetjes en de dag was een geslaagde dag.

De groetjes aan de textieldragers.

Dag allemaal,

Hier ben ik nog eens  met wat woordjes.
Mijn baasje is vanaf 1 februari 2009 Staatsambtenaar geworden. Hij is met pensioen.

Nu kan hij alle dagen voor mij zorgen, want ik heb hem altijd gemist als hij ging werken. En ik weet dat hij de laatste jaren niet meer graag ging werken.
De Maatschappij waar hij werkte was samen geslagen met 4 andere  Sociale woonmaatschappijen. Door die fusie werd het niet meer zoals het vroeger was. Ze waren zo een beetje vrijgevochten en dat vrijvechten moest er wat uit met de nieuwe bazen.
Nu had hij gelukt dat zijn pensioen eraan kwam. Het is nu zo ver.
Maar het baasje was verleden week ziek en deze week is hij ook niet opperbest. Maar dat komt wel.
Ik hoop dat hij nu veel meer tijd voor mij gaat hebben. Hij heeft mij verteld dat we zeker drie maal naar Creuse Nature gaan, omdat het vrouwke er graag kom. Ja ik kom er ook graag, want er zijn toch zoveel lieve mensen daar op die camping, eigenlijk zijn ze allemaal lief voor ons.
Er is ook een reis geplant naar Italië en Sicilië met de Mobielhome, dan zou zijn broer Francis ook meegaan. De datium moeten we nog uitzoeken.
Voor Creuse nature blijft de broer altijd thuis.
Creuse nature is onze tweede thuis geworden. Het ligt zo’n 680 km van bij ons in Frankrijk. Je moet maar eens een kijkje gaan nemen op hun webside.
http://www.Creusenature.fr. Dit is een naturistisch.
Mijn baasje ga met mij alledagen een grote wandeling maken in het bos en voor de rest ligt ik ook lekker in het zonnetje en als het te warm is ligt ik onder de Caravan of Mobielhome. Er is een nadeel voor mij daar op die camping. Ik ligt daar altijd aan een lijn van 5 meter. Maar ja,dat ben ik al gewoon hé.

De groetjes van Cupido en zijn baasje

Vandaag ben ik 59 jaar geworden, wat wil zeggen dat ik nu kan aftellen om in pensioen te gaan. Nog 189 werkdagen. Ik ben het beu geworden met alledagen te gaan werken. Ik heb oninterresanten collega’s. Mensen waar je niet normaal mee kunt praten, die altijd aan hun eigen ik denken, jaar in, jaar uit.

Ik praat graag over alles en nog wat op het werk. En heb een zeer brede waaier van interesse.

Maar ja, ik verjaar vandaag en dat is dan een dag voor mij.

Een klein ervaring van mijn vijver

Tijdes de winter was mijn vijver aan dicht vriezen omdat mijn pomp van de biofilter kapot was. Daarom liet ik de fonteintjes draaien. Daardoor kreeg ik dit mooi effect.

Even wat praten over onze laatste vakantie in Frankrijk.

In september 2007 zijn we eens  voor de eerste maal sinds ons huwelijk,  naar een Naturisme Camping gereden in Frankrijk.

Het was Camping Creuse Nature. We werden er eigenlijk in de watten gelegd en dat vond Rita natuurlijk opperbest. We snakken* om terug te gaan, maar zullen nog moeten wachten tot tegen de zomer. Misschien wat vroeger, iets na Pasen.

Camping Creuse Nature ligt zo wat in het midden van Frankrijk op 680 km van bij ons hier, en 300 km onder Parijs.

http://www.creuse-nature.com

We laten jullie wel iets weten.

De Kerstfeer

Hier ben ik weer,
Mijn baasje heeft weer een mooie kamer gemaakt, namelijk de achterliving is volledig behangen en een niewe vloer gelegd.
Juist voor de Kerstdagen is hij begonnen om het in Kerstsfeer te brengen en het is hem gelukt ook. Ik vindt dat allemaal zo mooi.
Maar hij mag geen dozen laten staan, want ik durf er al eens mijn pootje opeffen.
Dan is het baasje kwaad  en dat heb ik niet graag. Ja, die doos moet daar niet staan,  trouwens de living is ook mijn leefruimte en het moet er netjes zijn. Maar dozen in huis op de grond, dat vindt zo verlijdelijk om een pootje op te effen.
Nu op Kerstdag kwam onze Paul en de Francis met zijn Annemarie eens lekker eten. Ik zie mensen allemaal gaarne, omdat die altijd mij knuffelen. Dat is toch lief en dat heb ik zo nodig.
Het was ha, zo gezellig dat ik er toch moe van werd. Ik ga dan wat onder de kast of zelf de kachel liggen.
Van mijn part mogen die volgend jaar terug een lekker komen eten.
 
Vele kusjes aan Pol en Francis met zijn Annemarie
 
Woef, woef, Cupido

Ik ben terug van de Longuedoc

Woef, woef allemaal. Ik ben er weer
 
Ik ben al een week thuis met mijn baasje, maar ik was het vergeten jullie op de hoogte te houden van reis naar de Longuedoc en de rest van Frankrijk.
 
We vertrekken zondag 31 augustus met ons rijdend huisje richting Limoges, waar de broer van mijn baasje woont.
Na twee overnachtingen op campings (ze deden het rustig om naar Limoges te rijden) kwamen we daar aan, maar de broer moest weg voor zijn werk en dit kon de hele nacht duren. Na twee uurtjes babbelen vertrokken we dan maar verder naar de Longuedoc. Maar onderweg kwamen we een streek tegen waar we verleden jaar ook voorbij gereden zijn. Het was bekend om zijn graniet in de buurt van Castre, daar een camping gezocht. Want morgen, dan was het al dinsdag 2 augustus gingen we streek bezoeken van de graniet SIDOBRE. Dlagen in de streek allemaal dikke ronde stenen op elkaar en overal zag je die liggen. Ik heb ook ne dikke kei zien liggen boven op een zeer kleine kei. en ge moet weten die dikke kei was wel 15 meter lang en dat kleintje eronder was misschien maar 3 meter. Ik heb ook een meertje gezien dat vol lag met die dikke keien, dat kun je op foto’s elders wel zien.
Ik ga nu niet alles detail vertellen, maar we hebben ook veel oude kleine steden bezocht, je waande je er in de middeleeuwen, De namen weet ik niet meer, maar ik zal aan mijn baasje een vragen om dit op te zoeken.Onze terug weg ging over de Mont Aigouil, amai dat was hoog, maar we hadden prachtig weer en kon ik de bergen ver zien liggen, Via le Puy en Velay en Thiers zijn we langs kleine wegen terug naar huis gereden.
 
Ik kan je wel vertellen dat we veertien dagen, het zeer warm hebben gehad. In de Longuedoc wel tot 33° en dat drie, vier dagen. Ik had het er zeer moeilijk mee en veel moeten drinken. De dagen verder was het warm tot aan de Belgische grens, en daar keerde het weer negatief.
 
Zodra mijn baasje tijd heeft zal hij een beter reisverslag maken met wat meer uitleg, waar we allemaal gezeten en gereden hebben.
 
Woef, woef
Cupido
 
 
Vandaag ben ik naar Roeselare meegereden met mijn baasjes.
 
We kwamen aan in de buurt van het station, waar we ons rijdend huisje parkeerde.
 
Onze wandeling ging vandaar uit richting Grote Markt, omdat daar gewoonlijk een INFO te vinden is. Maar omdat het vandaag de 21 juli is (nationale feestadg) was alles gesloten. Onderweg naar de grote Markt kwamen we lans De Coninclplein. Daar stond het standbeeld van Albrecht Rodenbach en een infobord voor een voettocht over deze persoon. Ons besluit stond direkt vast om de tegels op de grond te volgen met een pijl erop. Dit gaf ons dan toch een idee en wandeling naar de mooie gebouwen en plaatsen van Roeselare. We naderde de Grote Markt, waar in de namiddag een stratenloop aan kwam. Van de Grote Markt via een mooie winkelstraat naar het Park. Het park werd gemaakt van een oude kanaalarm, wat vroeger schepen aanmeerde voor Roeselare. Has een mooi architektuur van een park. Wat verder wandelen kwamen we aan het Oud kerkhof, waar ik eigenlijk niet binnenmocht. Maar ja, ik volg de pijlen op de grond moest er toch binnen. De pijlen brachten ons naar het graf van Rodenbach. Zo’n mooi kerkhof met vele grote graven had ik nog niet gezien. Langs de andere zijde verlieten we het Kerkhof terug richting Grote Markt. Achter de grote markt wandelde we richting Station, dat ook vernieuwd werd toen men de sporen in de hoogte heeft gebracht. Een zeer modern station. Nog enkele honderd meter terug naar ons rijdend huisje. Ik was blij, want ik had toch zo’n dorst.
Mijn baasje moesten eerst nog hun middagmaal opeten en gingen we terug huiswaarts.
Omdat mijn baasje van stations hou, reeds hij nog langs het station van Ardooie en later nog dit van Oostakker-Lourdes.
Het station van Oostakker-Lourdes werd gerestaureerd (Rotary Club) en het was prachtig gerestaureerd, alleen langs de buitenzijde. Proficiat Rotary voor het bewaren van deze hystorische gebouwen, die toch nostalgie uitstralen.
 
Zo dit was het dan, weer een geslaagde uitstap, mijn baasje heeft weer een goede gok gedaan en het weer was wat zon en wat wolken.
 
Woef,Woef – Cupido
 
 
 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.